Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

NAI


Λέγομαι Τάκης Αποστολόπουλος, είμαι ένας από τους δεκάδες χιλιάδες Έλληνες της μεγάλης φυγής.

Το 2004 έχοντας πιστέψει στην περίφημη επανίδρυση του κράτους, επέστρεψα στην Ελλάδα από την Ιρλανδία όπου ζούσα και εργαζόμουν, για να συμβάλλω κι εγώ στην μεγάλη προσπάθεια με τις εμπειρίες και τις γνώσεις μου. Τέσσερα χρόνια αργότερα παραιτήθηκα από τη θέση του Διοικητή νοσοκομείου Καλαβρύτων απογοητευμένος από την έλλειψη πολιτικής βούλησης να αλλάξουν όλα αυτά που είχα κληθεί να αλλάξω εγώ και όλοι οι συνάδελφοί μου. Πλήρωσα και πληρώνω ακόμη πολύ ακριβά την απόφασή μου να κάνω τα καθήκοντά μου τίμια και ευσυνείδητα όπως ακριβώς όριζε το σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους.

Το 2010 και μετά την απαράδεκτη απόφαση του Σαμαρά να βαδίσει το μονοπάτι του διχασμού δίνοντας στο κεντρώο κόμμα που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που ένωνε τους Έλληνες, έναν αυστηρά δεξιό προσδιορισμό και αντιλαμβανόμενος τους κινδύνους που έκρυβε η λαϊκίστικη προσέγγιση της στείρας αντιπολίτευσης του με μοναδικό στόχο όπως αποδείχθηκε την εξαπάτηση του ελληνικού λαού και την κατάκτηση της εξουσίας, αποφάσισα να αποστασιοποιηθώ από το κόμμα.

Το 2011, χτυπημένος άσχημα από την οικονομική κρίση και απελπισμένος, είδα την ελπίδα στον Αλέξη Τσίπρα. Έναν συνομίλικό μου καθάρο, νέο πολιτικό που εμπαινε δυναμικά στο σάπιο πολιτικό κατεστημένο της σαραντάχρονης πασοκονεοδημοκρατίας που πέρασε πάνω από την ελλάδα σαν την ακρίδα που κατασπαράζει τη σοδιά. Συμμετείχα σε συζητήσεις μελών του ΣΥΡΙΖΑ και της αριστεράς και στήριξα τον Τσίπρα με κάθε μου δύναμη. Στις εκλογές του 2012 ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ και τον Μάη του ίδιου μήνα, έχοντας στερέψει από επιλογές εύρεσης εργασίας και με έντονη την ευθύνη της αυτοσυντήρησης, έφυγα με την οικογένειά μου με προορισμό την Ιρλανδία.

Φίλες και φίλοι στήριξα ανοιχτά τον Τσίπρα σε όλες του τις αποφάσεις. Πίστευα και πιστεύω ότι είναι ένας τίμιος πολιτικός που έδωσε στον ελληνικό λαό την ελπίδα που ήθελε για να αναπτερώσει το ηθικό του και να του δώσει ελπίδα. Προσπάθησε με κόπο και εθνική υπερηφάνεια να καταφέρει κάτι καλύτερο για τον Ελληνικό λαό. Σε κάποια θέματα τα κατάφερε σε κάποια άλλα όχι. Κανείς δεν πρόκειται να τον κατηγορήσει ότι δεν προσπάθησε. Η ιστορία θα είναι πολύ γενναιόδωρη μαζί του.

Από την περασμένη Παρασκευή όμως που πήρε την απόφαση να μεταθέσει αυτή την ιστορική ευθύνη σε έναν ψυχικά και πνευματικά ταλαιπωρημένο λαό ο οποίος εν μέσω συνθηματολογίας, ατάκας της στιγμής και παραπληροφόρησης μέσω ιντερνετικων μέσων, καλείται να αποφασίσει αν θέλει το μέλλον του να είναι μέσα ή έξω από την Ευρώπη, αποφάσισα να κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να πείσω όσους μπορώ να επιλέξουν να παραμείνει η χώρα μας στην Ευρώπη.

Έχω γράψει τόνους αράδες εδώ και τέσσερα χρόνια υπέρ της δημοκρατικής έκφρασης με τη μορφή δημοψηφίσματος, το οποίο θα επιτρέψει στον Έλληνα να αναλάβει επί τέλους τις ατομικές του ευθύνες απέναντι στο Ερώτημα ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην Ευρώπη. Έχω εκφράσει επανειλημμένως την άποψη ότι όποιο κι αν ήταν το αποτέλεσμα της απόφασής του θα ήταν λυτρωτικό γιατί θα του αφαιρούσε πλέον την πολυτέλεια να ζητάει εκλογές κάθε πέντε μήνες κατηγορώντας τις κυβερνήσεις που ο ίδιος ψήφισε με τη δικαιολογία ότι εξαπατήθηκε. Επί πλέον μια τέτοια ιστορική εξέλιξη θα ήταν σταθμός στην ιστορία μας και θα έδινε πολιτικό άλλοθι στις κυβερνήσεις του μέλλοντος να οδηγήσουν την Ελλάδα στην κατεύθυνση που ο ίδιος ο λαός επέλεξε.

Μια τέτοια διαδικασία όμως πρέπει να γίνει με τον πρέποντα σεβασμό που απαιτεί η περίσταση και η δημοκρατία την οποία ως Έλληνες επικαλούμαστε ότι είμαστε οι αυθεντικοί εκφραστές της. Θα έπρεπε να γίνει με ένα μακρύ χρονικό περιθώριο διαβουλεύσεων, μέσα σε ένα κλίμα πολιτικής και κοινωνικής ηρεμίας και παραθέτοντας στον λαό τα υπέρ και τα κατά της ενδεχόμενης απόφασής του.

Με την απόφαση του πρωθυπουργού να διεξαχθεί το πιο Ιστορικό δημοψήφισμα μέσα σε μια εβδομάδα, με το ερώτημα να μην είναι πλέον σε ισχύ αφού οι δανειστές απέσυραν την πρότασή τους και τον Πρωθυπουργό και τους υπουργούς της κυβέρνησης να καθοδηγούν αυτόν τον ταλαιπωρημένο λαό χρησιμοποιώντας τους πλέον ανατριχιαστικά χυδαίους χαρακτηρισμούς απέναντι στους λαούς της Ευρώπης, το δημοψήφισμα αυτό αποτελεί μια προσβολή στη δημοκρατία και τους πολίτες της χώρας.

Υπάρχει άνθρωπος στην Ελλάδα που αμφιβάλλει για το ότι η πασοκονεοδημοκρατία φέρνει την απόλυτη πολιτική ευθύνη για την κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει; Υπάρχει άνθρωπος που αμφιβάλλει ότι ο λαϊκισμός των πολιτικών φέρνει την απόλυτη ευθύνη για την κατάντια του ελληνικού λαόυ; Υπάρχει άνθρωπος που δεν θέλει να πληρώσουν οι ένοχοι για τα εγκλήματα που διεπράχθησαν απέναντι στον ελληνικό λαό ειδικά μέσα στα χρόνια της κρίσης;

Πως θα γίνει όμως αυτό αν καταδικάσουμε τον εαυτό μας να βγει από το ευρωπαϊκό πλαίσιο; Πως θα γίνει αυτό με άλλα λόγια αν αυτοτιμωρηθούμε σαν λαός; Ποιος θα επωφεληθεί από μια πιθανή έξοδο μας από την Ευρώπη; Θα βρουν οι εξαθλιωμένοι την αξιοπρέπεια τους; Ή μήπως θα ωφεληθούν μόνο αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό και θα έχουν οικονομικό όφελος από τη επιστροφή στη δραχμή με την οποία θα αγοράζουν πλέον στην Ελλάδα δέκα φορές περισσότερα από ότι πριν; Που βρίσκεται η αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια σε μια τέτοια εξέλιξη;

Σου λένε ότι έξω από την Ευρώπη θα η Ελλάδα θα μεγαλουργήσει επικαλούμενοι την εθνική ενότητα. Βλέπεις εσύ καμία εθνική ενότητα ή διχασμό; Σου λένε ότι οι Έλληνες στα δύσκολα τα καταφέρνουμε καλύτερα και βρίζουν χυδαία τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης λες και αυτοί δεν είναι υπερήφανοι λαοί!

Αναρωτήσου αν αυτό στέκει τη στιγμή που εδώ και δεκαετίες που μας έστελναν καράβια με τα λεφτά τους οι «κακοί» ευρωπαϊκοί λαοί για να φτιάξουμε τις υποδομές της χώρας και η πασοκονεοδημοκρατία τα έτρωγε σε διορισμούς κομματικών στρατών και μίζες και αγροτικές επιδοτήσεις για να αλλάξουμε καλλιέργειες και εμείς γελάγαμε με τους κουτόφραγκους.

Είμαστε ένας λαός φιλότιμος, ευφυής, φιλόξενος και ευγενικός. Έχουμε όμως και πολλά αρνητικά χαρακτηριστικά. Ας κάνει ο κάθε ένας την αυτοκριτική του μπροστά σε έναν καθρέπτη και ας φτάσει στην προσωπική του αυτογνωσία. Δεν θα γίνω εγώ ο κριτής των πάντων.

Ναι έφταιξε η πολιτική τάξη που κυβέρνησε τα τελευταία σαράντα χρόνια. Ναι έχει τεράστιες ευθύνες ο Σαμαράς ο όποιος αντί να παραιτηθεί την επομένη των εκλογών και να αναλάβει κάποιος άλλος τον ρόλο του προκειμένου να απεγκλωβιστεί ο διάλογος με την κυβέρνηση, έκατσε πεισμωμένος στη θέση του με προσδοκία την προσωπική του δικαίωση!

Ναι έφταιξε και το πείσμα των δανειστών να ταπεινώσουν την Ελλάδα, πράγμα που έχει εξορ΄γισει όλους μας!

Έφταιξε όμως και η υπερφίαλη και αγενής συμπεριφορά του Βαρουφάκη ο οποίος δυστυχώς διαψεύσθηκε παταγωδώς σε όλες του τις προβλέψεις. Γιατί θέλεις να περιμένεις να διαψευσθεί και την Κυριακή. Τότε θα είναι αργά για σένα.

Αυτές οι παραδοχές όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει αυτή την ύστατη στιγμή να καταδικαστεί ένας ολόκληρος λαός στο σκοτάδι και τη μοναξιά.

Δεν θα υποστηρίξω το ΝΑΙ με επιχειρήματα υπέρ των μέτρων που προτείνουν οι δανειστές αφενός επειδή δεν υφίσταται πλέον η πρόταση τους και αφετέρου επειδή δεν είναι αυτός ο ρόλος μου.

Αποδείχθηκε και αποδεικνύεται συνεχώς ότι η Ευρώπη έχει ακόμη και τώρα τις πόρτες της ανοιχτές για τον ελληνικό λαό.

Την ΚΚυριακή που μας έρχεται πρέπει να επιλέξουμε να παραμείνουμε στη Ευρώπη. Πρέπει να επιλέξουμε το φως και τον πολιτισμό. Όχι το σκοτάδι και τη μοναξιά. Ένα πιθανό όχι θα μας έβρισκε την επόμενη ημέρα διχασμένους, εξαθλιωμένους, μόνους και χωρίς καμία ελπίδα για το μέλλον.

Σας απευθύνω θερμή παράκληση να κλείσετε τα αυτιά σας στις σειρήνες του λαϊκισμού και της παράνοιας και να ψηφίσετε ΝΑΙ στο μέλλον της χώρας σε μια Ευρώπη με πολλές ατέλειες την οποία που μπορούμε να αλλάξουμε προς το καλύτερο παραμένοντας σε αυτήν.


Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Ναι στο δημοψήφισμα αλλά...

Ένας θεός ξέρει πόσες φορές έχω γράψει τα τελευταία χρόνια ότι ένα δημοψήφισμα με το ερώτημα ΜΕΣΑ ή ΈΞΩ από την Ευρώπη, θα ήταν λυτρωτικό για τον ελληνικό λαό, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα του! Η απόφαση του Ελληνικού λαού σε ένα τόσο τεράστιο ιστορικό ερώτημα θα ήταν ένας πολιτικός σταθμός για το έθνος. 

Ταυτόχρονα θα ήταν ένα σημείο αναφοράς το οποίο θα λειτουργούσε σαν άλλοθι για όλες τις μελλοντικές κυβερνήσεις οι οποίες θα αποφάσιζαν πλέον με βάση την βούληση του λαού για την κατεύθυνση που οι ίδιοι αποφάσισαν να πάρει η χώρα τους. 

Είναι πάρα πολύ σημαντικό κατά την άποψή μου για έναν ιδιαίτερο λαό σαν τον Έλληνα, ο οποίος στη συντριπτική του πλειοψηφία ζει μέσα σε μια αυταπάτη ότι είναι μάγκας, πιο έξυπνος, ότι όλοι τον ζηλεύουν, όλοι θέλουν το κακό του και δεν τον αφήνουν να προοδεύσει γιατί τον φοβούνται, να μεταθέσει κάποια κυβέρνηση σε αυτόν την ατομική και συλλογική του ευθύνη για να αποφασίσει αν θέλει να ανήκει στο Ευρωπαϊκό πλαίσιο ή όχι. Με άλλα λόγια αν θέλει να ανήκει στο φως και τον πολιτισμό ή στο σκοτάδι.

Αυτό που συμβαίνει ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια λόγω των λανθασμένων πολιτικών επιλογών των κυβερνήσεων του κέντρου, του άκρατου λαϊκισμού, της μίζας, της ρεμούλας και της κοινωνικής αδικίας, μετέτρεψε τον Έλληνα σε ένα αμόρφωτο, κακομαθημένο, ευτραφή παιδί που για να σταματήσει να κλαίει του παίρνει η μαμά του άλλο ένα παιχνίδι και του δίνει άλλη μια πίτα με γύρο και κόκα κόλα λάιτ.

Και θα μπορούσε ένα δημοψήφισμα να έλυνε αυτά τα προβλήματα; Η απάντηση είναι ΝΑΙ. Πως όμως; 

Θα έπρεπε να γίνει μια διαβούλευση μακράς διάρκειας όπου όλες οι πλευρές να ενημέρωναν τους Έλληνες πολίτες για τους κανόνες που διέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση σε επίπεδο νόμων αλλά και σε επίπεδο νοοτροπίας των λαών. Θα μου πεις είναι όλοι οι λαοί της Ευρώπης ίδιοι; Όχι, αλλά βρε αδερφέ για παράδειγμα και ο Άγγλος και ο Ιταλός, έχουν καταλάβει ότι το να καπνίζεις σε δημόσιους χώρους παραβιάζει τους κανόνες υγείας για τον συνάνθρωπό τους!

Στο τέλος λοιπόν αυτής της μακράς διαδικασίας τοποθετήσεων υπέρ ή κατά της Ευρωπαϊκής προοπτικής της Ελλάδας και αφού μέσα σε ένα κλίμα ηρεμίας και πολιτισμού ο Έλληνας είχε αποφασίσει, θα μπορούσε να πει κανείς ότι ψηφίζει με λογική.

Αυτό που συμβαίνει τις δυο τελευταίες ημέρες δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτό που φανταζόμουν εγώ στο δημοψήφισμα που οραματιζόμουν. Οι άκρως χυδαίες εκφράσεις του Έλληνα πρωθυπουργού και των μελών της κυβέρνησης απέναντι στους λαούς της ΕΕ, όχι μόνο δεν βοηθάει στην ψυχραιμία που επιβάλλει η περίσταση αλλά ρίχνει λάδι στο καντηλάκι του αγράμματου, απαίδευτου και ταλαιπωρημένου λαού, ο οποίος με ακράδαντο επιχείρημα τα στοιχεία που του παρουσιάζονται σε μορφή ατάκας από άγνωστες και επιπόλαιες πηγές στο Facebook, επαναλαμβάνει αυτή τη χυδαιότητα με μεγαλύτερο τόνο κάνοντας την κατάσταση χειρότερη.

Αυτό το δημοψήφισμα παρωδία, όπου καλείται να ψηφίσει η γιαγιά μου η Ελένη 83 χρονών που ζει στον Λάλουκα Αργολίδας, να πει ΝΑΙ ή ΌΧΙ στα μέτρα που πρότειναν οι δανειστές - μια πρόταση που έπαψε να υπάρχει στο τραπέζι από χθες άρα ο λόγος του δημοψηφίσματος είναι πλέον άκυρος - αποτελεί άλλοθι για το πραγματικό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ και του Λαφαζάνη. Το άλλοθι της Εξόδου μας από την Ευρώπη.

Λυπάμαι που το λέω άλλα από την Παρασκευή το βράδυ όπου ο Πρωθυπουργός της χώρας αποφάσισε να εκβιάσει την Ευρώπη παίζοντας μπαρμπούτι με το μέλλον ενός ολόκληρου λαού που τον ψήφισε με μοναδικό κριτήριο την αποπομπή των προηγούμενων, έφτασα στο συμπέρασμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εξαπάτησε τον Ελληνικό λαό με δόλιο και ύπουλο τρόπο για να εξυπηρετήσει το βίτσιο του 3-4% των ανεγκέφαλων που τον ψήφιζαν μέχρι πριν τρία χρόνια!

Όλοι οι Έλληνες έχουν κατανοήσει ότι ο Τσίπρας ήταν ένας τίμιος νέος που προσπάθησε για κάτι καλύτερο αλλά δεν τα κατάφερε απόλυτα. Κανείς δεν θα τον κατηγορήσει ότι δεν προσπάθησε. Η ιστορία επίσης θα είναι πολύ γενναιόδωρη μαζί του. Εδώ όμως πρόκειται για το μέλλον της χώρας και ένος λαού που δεν έχει μάθει ούτε να μπουσουλάει ακόμη μόνος του.

Πολλοί ονειροπόλοι, ονειρεύονται ότι η Ελλάδα θα μεγαλουργήσει μόνη της! Σε αυτούς έχω να πω ότι η Ελλάδα δεν μπόρεσε να φτιάξει τις υποδομές που έπρεπε να φτιάξει με τα καράβια από τα λεφτά που μας έστελναν οι "κακοί" ξένοι που μας "φθονούν" εδώ και δεκαετίες. Τα λεφτά τους οι κυβερνήσεις μας τα έκαναν διορισμούς εποχιακών και μονίμων δημοσίων υπάλληλων-ψηφοφόρων, μίζες και ρεμούλες. Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι θα καταφέρουμε να γίνουμε άνθρωποι μόνοι μας...στο σκοτάδι!

Για όσους προ τρέξουν με τον προσφιλή προς τον λαό μας φασιστικό τρόπο να μπου πουν ότι άλλα έλεγα μέχρι χθες και ότι τώρα άλλαξα τροπάριο, τους λέω ότι για εμένα ένας άνθρωπος που προσαρμόζει την άποψή του σύμφωνα με τα δεδομένα που προκύπτουν είναι άνθρωπος οξυδερκής και ελεύθερος.

"Πατριωτισμός είναι να στηρίζεις την χώρα σου ΠΑΝΤΑ και τις κυβερνήσεις ΜΟΝΟ όταν το αξίζουν" Μαρκ Τουήν.

Εύχομαι έστω και την τελευταία στιγμή να επικρατήσει η λογική και η ψυχραιμία για να αποφευχθούν τα χειρότερα. 

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2015

Παράταση και πέναλτι


Αυτή η ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί τελευταία με το θρίλερ των εξελίξεων για την κατάσταση του Ελληνικού του προβλήματος, θυμίζει τελικό κυπέλλου ανάμεσα σε Εθνική Γερμανίας και εθνικής Ελλάδας, ο οποίος έχει φτάσει να κριθεί στα πέναλτι.

Σαφώς και η προσωπική μου γνώμη είναι ότι η Ελλάδα πρέπει για ιστορικούς, γεωγραφικούς και πολιτικούς λόγους να ανήκει στην Ευρώπη. Όμως εδώ θα πρέπει να εξετάσουμε κάποιες λεπτομέρειες. 

Είναι οι Έλληνες σε θέση να δεχθούν να κάνουν κάποιες υποχωρήσεις όσον αφορά τη νοοτροπία τους εν γένει και να συμβιβαστούν μέσα σε ένα πολιτισμένο Ευρωπαϊκό πλαίσιο; Ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο όλοι σέβονται τις ελευθερίες των υπολοίπων και όλοι μοχθούν για ένα καλύτερο περιβάλλον διαβίωσης; Είναι έτοιμοι για παράδειγμα να καταλάβουν ότι δεν αποτελεί δικαίωμα τους να καπνίζουν όπου γουστάρουν αδιαφορώντας για την υγεία των υπολοίπων και ότι θα πρέπει να τηρούν τους κανόνες ανακύκλωσης και διαχείρισης των αποβλήτων τους με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επιβαρύνουν το περιβάλλον;

Από την άλλη μεριά θα πρέπει να εξετάσουμε αν οι ηγεσία της Ευρώπης που κακά τα ψέματα είναι η Γερμανία, προτίθεται να αποδεχθεί επί τέλους ότι αφενός το χρέος της Ελληνικής οικονομίας δεν είναι βιώσιμο και αφετέρου ότι για να μπορέσει η Ελλάδα να εναρμονιστεί με τα κοινώς αποδεκτά οικονομικά δεδομένα, έτσι τουλάχιστον όπως τα παρουσιάζουν αυτοί, θα πρέπει να υπάρξει ένα τίμιο και βιώσιμο πρόγραμμα. Ένα πρόγραμμα το οποίο θα επιτρέπει σε έναν λαό να ζει αξιοπρεπώς και να μπορεί να αποπληρώνει τα χρέη του.

Η προϋπόθεση για να πετύχουν τα πιο πάνω από τη δική μας μεριά είναι να υπάρχει μια στοιχειώδης εθνική συνεννόηση σε επίπεδο πολιτικής. Αυτό όμως που παρατηρείται πριν ακόμη τις εθνικές εκλογές τον Ιανουάριο του 15, είναι μια διαρκής προσπάθεια εθνικού διχασμού, κυρίως με ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας και του μανιοκαταθλιπτικού αρχηγού της Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος σε πλήρη εναρμονισμό με τους παρανοϊκούς της παρεούλας του σαν τον Άδωνι και τους γραφικούς σαν τον Γιακουμάτο, οργανώνουν αντικυβερνικές διαδηλώσεις και πολεμούν λυσσαλέα τις προσπάθειες ενός ολόκληρου ελληνικού λαόυ να σηκωθεί στα πόδια του.

Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα όπου μια κυβέρνηση η οποία απαρτίζεται επίσης από μεγάλο αριθμό παρανοϊκών σαν τον Στρατούλη και τον Λαφαζάνη, να παίζουν στο μπαρμπούτι το μέλλον της Ελλάδας. Αυτή η εικόνα είναι επίσης αποκλειστική ευθύνη του αμεταννόητου παράφρονα Σαμαρά, ο οποίος εκπληπαρεί, γατζωμένος στην καρέκλα του αρχηγού της παραπαίουσας ΝΔ, Θεούς και δαίμονες να αποτύχουν οι προσπάθειες της κυβέρνησης για να δικαιωθεί ο ίδιος. Με άλλο αρχηγό στη θέση του θα είχε απεγκλωβιστεί ο διάλογος και τα αποτελέσματα θα ήταν σαφώς καλύτερα σήμερα.

Πολλοί λένε ότι αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία για την Ελλάδα. Θα έλεγα ότι αυτή τη στιγμή ακόμη και οι ψυχραιμότεροι έχουν αρχίσει να χάνουν την υπομονή τους και να τους κυριεύει ο πανικός. Αυτό που θα πρέπει να κάνουν όλοι αυτή τη στιγμή είναι να δουν ψύχραιμα την κατάσταση και να αποφασίσουν. 

Θέλουμε η Ελλάδα να ανήκει στην Ευρώπη έτσι όπως την εννοεί ο κάθε ένας από εμάς; Τότε θα πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι σαν λαός να κάνουμε ριζοσπαστικές τομές στην νοοτροπία και την κοινωνία μας. 

Θέλουμε να ανήκουμε σε μια Ευρώπη που επιβάλλει με τυραννικό τρόπο την εξαθλίωση των λαών στον βωμό της μεγιστοποίησης των κερδών των λίγων; Τώρα είναι η ώρα να εναντιωθούμε δυναμικά και να οδηγήσουμε τις εξελίξεις σε όλη την Ευρώπη. Οι λαοί της οποίας έδειξαν με μεγάλη θέρμη την στήριξή τους στις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης με τις μεγάλες διαδηλώσεις τους χθες.

Αυτή η στιγμή είναι η στιγμή της ευθύνης για όλους. Δεν είναι η στιγμή για να μαζευτούν οι τελευταίοι 5000 γελοίοι υποστηρικτές του Σαμαρά έξω από τη βουλή με σφυρίχτρες και ομοιόμορφα τυπωμένα πλακάτ για κλάματα και να στηθούν για μια σέλφι με τον αρχικαραγκιόζη Άδωνι.

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Κρούω το καμπανάκι κινδύνου...

Είναι τόσες πολλές οι σκέψεις κάτι φορές που και να θες να γράψεις μπλοκάρεις και λες...Ασ'το καλύτερα! Γίνεται όμως κάτι που σου δίνει το ερέθισμα και σε πιάνει μια υποχρέωση να το κάνεις. 

Αυτό το ερέθισμα πήρα σήμερα ακούγοντας πρώτα τον "ΚΑΙ Α ΚΑΙ ΟΥ ΚΑΙ ΔΑΠ ΔΝΦΚ" Άδωνι στον Πορτοσάλτε και τον "ΔΙΚΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ" Στρατούλη στον Χατζινικολάου. Δυο από τους πλέον μεγαλύτερους Καραγκιόζηδες της σύγχρονης Ελληνικής πραγματικότητας οι οποίοι όχι μόνο αχρείαστοι είναι στην Ελληνική πολιτική ζωή αλλά παράγουν μια παιδεία του χειρίστου είδους σε έναν καταπονημένο και κουρελή λαό.

Οι αντιδικίες πολιτικό-ιδεολογικού περιεχομένου ως φόντο σε μια διαπραγμάτευση που γίνεται με άνισους γα την πατρίδα μας όρους, μόνο ως κωμική τραγωδία μπορεί να φαντάζει σε έναν τρίτο. Κι όμως συμβαίνει. Οι λόγοι πολλοί αλλά ο κυριότερος κατά την άποψή μου είναι η απόφαση του Σαμαρά να παραμείνει στην ηγεσία της παραπαίουσας Νέας Δημοκρατίας, με το αφήγημα ότι "Ο λαός έκανε λάθος επιλογή στις 25 Ιανουαρίου και ότι αργά ή γρήγορα θα το καταλάβει και θα τον παρακαλάει να γυρίσει στην εξουσία γονυπετής".

Ο Αντώνης Σαμαράς, τον οποίο στήριξα στις εσωκομματικές εκλογές αλλά διαφοροποιήθηκα μαζί του όταν κατάλαβα την λαϊκίστικη και τυχοδιωκτική πολιτική του, ο οποίος καταδίκαζε τα μνημόνια μόνο και μόνο για να εκλεγεί πρωθυπουργός και την επομένη διακήρυττε ότι "Ουδείς αναμάρτητος", έχει εγκλωβίσει ΟΛΟΚΛΗΡΗ την αντιπολίτευση, τους συνετούς βουλευτές του κόμματος, τους ταλαίπωρους ψηφοφόρους που κατ ανάγκη ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως την ίδια την χώρα της οποίας έχει αφαιρέσει με την στάση του το δικαίωμα μιας εθνικής συνεννόησης.

Και θα μου πει κανείς "Μα γιατί να μην υπάρξει συνεννόηση με τον Σαμαρά αρχηγό;" Για πολλούς λόγους είναι η απάντησή μου, πάντως όχι λόγω αυτού του γελοίου επιχειρήματος που ακούω από ΣΥΡΙΖ-ΑΝΕΛ ότι υπέγραψε μνημόνια μιας και οι ίδιοι σύντομα θα υπογράψουν κάποια συμφωνία με τους δανειστές. 

Ο κυριότερος λόγος για εμένα είναι ότι, δεν μπορεί ο εμπνευστής των "δυο άκρων" που προσπάθησε, ανεπιτυχώς, με μανία να δηλητηριάσει τον Ελληνικό λαό με τον διχασμό να έρθει σήμερα ως τιμητής μιας ενδεχόμενης εθνικής συνεννόησης. Πως να δεχθεί η κοινωνία τον άνθρωπο που συνομιλούσε με τους εγκληματίες νεοναζί της χρυσής αυγής να τον εκφράσει σήμερα;

Η χώρα αυτή την κρίσιμη περίοδο απειλείται κατά την άποψή μου από την έλλειψη αξιωματικής αντιπολίτευσης και όχι από την ανεπιτήδευτη και ενδεχομένως επικίνδυνη πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση στο θέμα της διαπραγμάτευσης. 

Έχοντας υπάρξει οργανωμένο μέλος της Νέας Δημοκρατίας για όλη μου τη ζωή και συμμετέχοντας σε παρασκηνιακές διαδικασίες κατά καιρούς, δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στους κομματικούς μηχανισμούς οι οποίοι διαφεντεύονται κυρίως από λινάτσες. Το κόμμα βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο που είτε θα επιβιώσει μέσα από την ηγεσία ενός νέου και άφθαρτου ηγέτη ο οποίος-α θα αλλάξει τα πάντα μέσα στο κόμμα, από καταστατικό μέχρι μηχανισμούς εκλογών στελεχών της πολιτικής ηγεσίας, είτε θα εξατμιστεί στον αιθέρα στα χέρια ενός Κώστα Μπακογιάννη ή ενός Κώστα Καραμανλή του νεότερου.

Προσωπική μου επιλογή με βάση όχι μόνο το νεαρό της ηλικίας του αλλά την σοβαρότητα που εκπέμπει και την ευρωπαϊκή του πολιτική σταδιοδρομία, είναι ο Γιώργος Κουμουτσάκος.

Καλώ και άλλα στελέχη μεγαλύτερα και μικρότερα από εμένα να βγουν μπροστά με δημόσιες παρεμβάσεις τους, με άρθρα και επιστολές στους κομματικούς θεσμούς, να θέσουν θέμα ηγεσίας και να κάνουν τις προτάσεις τους πέρα από τα τετριμμένα και τους κομματικούς μηχανισμούς. Κυρίως για το καλό της Ελλάδας.

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Ο Τσίπρας ανοίγει τις διαδικασίες διαδοχής του Σαμαρά

Όσοι είδαν τη συνέντευξη του Σαμαρά στο μέγκα πριν λίγες μέρες, θα διαπίστωσαν ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο με εμμονές που ζει στον δικό του κόσμο, έχοντας διακόψει συνειδητά κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Μια θλιβερή εικόνα ενός αρχηγού κόμματος που μόνο με τον Μονάρχη της Αγγλίας Κάρολο τον 1ο μπορεί να παρομοιαστεί, ο οποίος ενώ συνελήφθη από τον ρεπουμπλικανικό στρατό και βρέθηκε κατηγορούμενος για τυραννία, αρνείτο απαξιωτικά έως την τελευταία στιγμή του αποκεφαλισμού του να αναγνωρίσει την αρχή που τον δίκαζε. 

Ποιος μπορεί να ξεχάσει άραγε την πανηγυρική έλευσή του Σαμαρά με ύφος νικητή στο Ζάππειο το βράδυ του εκλογικού Βατερλό για την Ν.Δ, όπου συνοδευόμενος από τις ζητωκραυγές των βαλτών κλακαδόρων ανακοίνωνε με ένα φαρδύ χαμόγελο την επιτυχία της απώλειας μόνο δυόμιση εκλογικών μονάδων. Μια συμπεριφορά που έδειχνε έναν άνθρωπο σε κατάσταση μετατραυματικού σοκ και άρνησης.

Την απόφαση του πολιτικού αποκεφαλισμού του Αντώνη Σαμαρά, την εξέδωσε ο ελληνικός λαός στις 25 Ιανουαρίου. Την εκτέλεση αυτής της απόφασης ανέλαβε προσωπικά ο Αλέξης Τσίπρας και θα την πραγματοποιήσει στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου στις 27 Απριλίου.

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα εν ενεργεία πρωθυπουργός αποφασίζει να δώσει ζωντανή συνέντευξη με ερωτήσεις κοινού. Αυτό δείχνει ότι πέρα από εμπιστοσύνη στο ευατό του, έχει κάτι να πει και δεν φοβάται να αντιμετωπίσει τον λαό στα ίσια. Έναν λαό που ο Σαμαράς δεν χάνει την ευκαιρία να απαξιώνει είτε λέγοντας ότι η κυβέρνηση του ικανού σαραντάρη θα είναι μια αριστερή παρένθεση, είτε βάζοντας τον εκπρόσωπο της Κ.Ο γραφικό Άδωνι να λέει στα ΜΜΕ ότι ο λαός έκανε λάθος επιλογή και ότι επέλεξε την αυτοκτονία.

Είναι γεγονός ότι το τελευταίο τρίμηνο έχουν σημειωθεί σημαντικές επιτυχίες για την Ελλάδα σε πολιτικό επίπεδο στην Ευρώπη, οι οποίες θα οδηγήσουν τη χώρα έξω από το τούνελ της αβεβαιότητας που την έθεσαν οι κυβερνήσεις της πασοκονεοδημοκρατίας τα τελευταία πέντε χρόνια. Ο Τσίπρας σίγουρος πλέον για τα φρούτα των κόπων του θα απαριθμήσει αυτές τις επιτυχίες στην εκπομπή του Χατζηνικολάου και θα ανανεώσει την ελπίδα που έδωσε στον ελληνικό λαό.

Ταυτόχρονα θα αποδείξει ότι σαφώς και υπήρχε διαφορετικός δρόμος για τον προκάτοχό του, ο οποίος αφενός δεν έκανε καμία προσπάθεια προς το κοινό καλό και αφετέρου είχε ανοίξει διάλογο συνεργασίας με τους φασίστες της Χ.Α.

Στις 27 Απριλίου ο Τσίπρας θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα στον γονατισμένο Σαμαρά και θα ανοίξει τον δρόμο στους φιλόδοξους δελφίνους να αμφισβητήσουν ανοιχτά πλέον την ηγεσία του. Το αποτέλεσμα της προσδοκώμενης επικοινωνιακής επιτυχίας του Τσίπρα θα είναι το μνημόσυνο του Σαμαρά μιας και η κηδεία του έγινε στις 25 Ιανουαρίου.

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

Οι "άλλοι" άνθρωποι...

Άνθρωποι κυνηγούν και σκοτώνουν με φρικτό τρόπο "άλλους" ανθρώπους,
επειδή δεν έχουν την ίδια θρησκεία με αυτούς,
επειδή δεν έχουν το ίδιο χρώμα με αυτούς,
επειδή τους είναι ακατανόητο να καταλάβουν το διαφορετικό.

Άνθρωποι λένε για "άλλους" ανθρώπους,
ότι είναι λαθραίοι σαν τα παράνομα άψυχα εμπορεύματα,
ότι είναι μετανάστες και όχι κατατρεγμένες ανθρώπινες ψυχές,
ότι πρέπει να βυθίζουμε τα σαπιοκάικα που τους φέρνουν κλειδωμένους στα αμπάρια τους για να μην χαλάνε...την αισθητική μας!

Και οι μόνοι που δεν έχουν φωνή είναι οι "άλλοι" άνθρωποι,
γιατί είναι στον πάτο της θάλασσας,
γιατί τους ξέβρασε το κύμα νεκρούς,
γιατί είναι οι "άλλοι" και όχι...οι "άνθρωποι".

Αυτοί είναι οι άνθρωποι...κι αυτοί "άλλοι".

Οι "άλλοι" είναι άνθρωποι, οι "άνθρωποι" τι είναι;

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Ένας κούκος δεν έφερε ποτέ την άνοιξη

Η χώρα έκανε εκλογές, ο κόσμος εκτονώθηκε, ψήφισε, έδιωξε τους προηγούμενους και έφερε τους επόμενους. Ακολούθησαν μέχρι σήμερα δυόμιση μήνες ελπίδας, θυμικού, πίκρας, καζούρας και ξανά πίκρας. Σήμερα βρισκόμαστε σε ένα σημείο όπου κάποιοι πιστεύουν ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύεται σωστά με τους δανειστές κάποιοι όχι. Η προσωπική μου εκτίμηση προς απογοήτευση κάποιων που εθελοτυφλούν, είναι ότι η πλειοψηφία συνεχίζει να στηρίζει την κυβέρνηση κυρίως λόγω του χαρισματικού πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Όση στήριξη όμως και να παρέχει ένας εξαθλιωμένος λαός σε έναν χαρισματικό ηγέτη, δεν είναι αρκετή για να λύσει τα προβλήματα της χώρας. Δεν είναι  πρώτη φορά που γράφω ότι τα προβλήματα της Ελλάδας δεν είναι χρηματοοικονομικά αλλά βαθιά δομικά και προβλήματα νοοτροπίας του λαού. 

Αυτός ο διχασμός που υπάρχει μέσα στον έλληνα, που συντονισμένος στα ΜΜΕ και τα κοινωνικά δίκτυα που του υπαγορεύουν την άποψή του και τον υποβάλουν σε κοπτοραπτικές μεθόδους αναπαραγωγής άρθρων και αμφιβόλου υπόστασης δήθεν "ειδήσεων", ο οποίος διχασμός από τη μια του υπαγορεύει την πίστη του στο Ευρώ και από την άλλη τον ωθεί σε απαράδεκτα σχόλια και συμπεριφορές απέναντι σε κατατρεγμένους ανθρώπους οι οποίοι βρήκαν προσωρινό καταφύγιο στην Ελλάδα, είναι ένα ψυχοκοινωνικοπολιτικό φαινόμενο παγκόσμιας κλίμακας και πρωτοτυπίας.

Με απλά λόγια ο ίδιος που θέλει τη χώρα του μέρος της Ευρώπης, ο ίδιος εκδηλώνεται με άκρως ρατσιστικό και απάνθρωπο τρόπο απέναντι στους συνανθρώπους του, κάτι που έρχεται σε κάθετη αντίφαση με τα Ευρωπαϊκά ιδεώδη. Σε αυτό το προφίλ προσθέστε και το έντονο Χριστιανικό στοιχείο του μέσου Έλληνα, ο οποίος μέσα σε ένα κλίμα κατάνυξις ευχήθηκε υπέρ του δέοντος στο Facebook για την Ανάσταση του Κυρίου! (Θεός φυλάξει).

Αυτή τη διχασμένη προσωπικότητα συνοδευόμενη από μια επικίνδυνη ημιμάθεια και στην καλύτερη των περιπτώσεων από μια παντελή αμορφωσιά και έλλειψη παιδείας, ποιος καλείται να την διορθώσει σήμερα; Ο Διαμαντόπουλος του ΣΥΡΙΖΑ ή ο Άδωνις της ΝΔ;

Έχει την ωριμότητα ο πολιτικός κόσμος να καταλάβει ότι έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι σε έναν αμόρφωτο λαό ο οποίος οδηγείται σε μελλοντικές πολιτικές επιλογές πολύ πιο ακραίες από τις σημερινές; Υπάρχουν επαρκείς πολιτικές εφεδρείες στην Ελλάδα σήμερα οι οποίες να ενεργοποιηθούν την κατάλληλη στιγμή γα να κάνουν μια νέα αφετηρία ή έχουν εγκαταλείψει όλοι την Ελλάδα για ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό;

Πολύ φοβάμαι ότι το τελευταίο είναι μια πολύ σοβαρή πιθανότητα, πράγμα που σημαίνει ότι οι υφιστάμενες πολιτικές δυνάμεις θα πρέπει πολύ σύντομα να επιδείξουν την ανάλογη ωριμότητα και να συνεργαστούν σε έναν κοινό αγώνα επιβίωσης πλέον για το μέλλον της χώρας και την πορεία του λαού της.

Μια τέτοια συνεργασία δεν μπορεί να γίνει φυσικά με αρχηγό της ΝΔ ή όπως αλλιώς θα λέγεται αύριο, τον κ. Σαμαρά, τον Παπανδρέου ή οποιοδήποτε άλλο όνομα τζάκι που υπερεξάντλησε τα περιθώρια του νεποτισμού. 

Μπορεί στην Ελλάδα οι τέως πρωθυπουργοί να μην πηγαίνουν στη φυλακή αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υπερβαίνουν και τα εσκαμμένα. Ας δείξουν την πολιτική ανδρεία που αξίζει στο ύψος του αξιώματος που τους εμπιστεύθηκε ο λαός και ας αποσυρθούν για το καλό της χώρας στην προνομιακή θέση που τους έχει επιφυλάξει ο ιστορικός του μέλλοντος.

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

Το ψάρι είναι κρέας, δεν το βαφτίσαμε...

Άκουσα πριν λίγο όλη τη συνέντευξη του Γιάνη Βαρουφάκη, μετά το πέρας ενός επιτυχημένου κατά την άποψή μου Eurogroup.

Ως προς το περιεχόμενο των απαντήσεων ήταν καταπληκτικός. Τάπωσε όλους τους επικριτές του οι οποίοι τον σχολίαζαν αρνητικά όλη την εβδομάδα που μας πέρασε, ευχόμενοι να αποτύχει η προσπάθειά του. Την πάτησαν!

Ως προς διάρκεια των απαντήσεων, θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να κάνει ασκήσεις συνοπτικότητας γιατί έχει το σύνδρομο του καθηγητή πανεπιστημίου το οποίο, όσο καλοπροαίρετο κι αν είναι, θα τον βάλει σε περιπέτειες. Όσο πιο λίγα λέει κάποιος τόσο περιορίζει το ρίσκο να εκτεθεί.

Εκεί που στέκομαι περισσότερο σε αυτά που απάντησε είναι δυο σημεία. Το πρώτο είναι ότι επέμεινε επιδεικτικά στην προτεραιότητα της κυβέρνησης για μέτρα ανατροπής της "ανθρωπιστικής κρίσης" της χώρας, πράγμα που σημαίνει ότι στις συζητήσεις που είχε σήμερα με Ντράγκη, Σόιμπλε, Τόμσεν και Μοσκοβισί, πήρε πράσινο φως.

Το δεύτερο, που για εμένα είναι σημαντικότερο είναι η επιμονή του να επισημαίνει σε κάθε τόνο, ότι οι συζητήσεις με την τρόικα η οποία με αποικιοκρατικό ύφος έμπαινε στα υπουργεία και πλάκωνε στις σβερκάδες τους εκλεγμένους από τον Ελληνικό λαό υπουργούς αλλά και τους δοτούς (βλ. Χαρδουβελόμουνι), έχει πεθάνει.

Τώρα πλέον τα όργανα των υπουργών της Ελληνικής κυβέρνησης θα συνομιλούν με την νέα τρόικα η οποία θα ονομάζεται "θεσμοί"! 

Αν λοιπόν εσείς της πασοκονεοδημοκρατίας του λαίμαργου για εξουσία Βενιζέλου και του ω σαν βγαλμένο από ταινία του Ξανθόπουλου, Σαμαρά, ο οποίος είδε κι απόειδε και άρχισε να επαινεί τον εαυτό του για το έργο του αφού κανένας άλλος δεν πήρε αυτή την προτοβουλία, έχετε μείνει με ανοιχτό το στόμα από την "δημιουργική ασάφεια" του Γιάνη, έχω να σας πω ένα πράγμα...περαστικά σας!

Ήταν τόσο εύκολο να χρησιμοποιήσετε την φαντασία σας για να περάσετε σε έναν λαό που διαλύσατε οικονομικά και κοινωνικά, το έργο σας σαν σωτηρία! Εσείς όμως διαλέξατε να βγάλετε τον Άδωνι Γεωργιάδη στα κανάλια κάθε μέρα να τρίβει στη μούρη του εξαθλιωμένου λαού το μνημόνιο προκαλώντας το κοινό αίσθημά του, τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, ο οποίος επαγγέλλεται γιος του μπαμπά του να του λέει ότι "όποιος δεν μπορεί να πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ ας πουλήσει το σπίτι του" και τη Βούλτεψη να τον απειλεί ότι αν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ την επομένη δεν θα υπάρχει ούτε κωλόχαρτο! 

Όλοι εσείς που επικρίνετε τον Βαρουφάκη για τις παπαρολογίες του, τις οποίες παρεμπιπτόντως δέχεται και υιοθετεί το Eurogroup, αναλογιστείτε ποιόν προτιμάτε να διαπραγματεύεται για λογαριασμό της Ελλάδας; έναν υπουργό φοβικό, δειλό και κοινώς μουνί της λάσπης σαν τον κάθε Χαρδούβελη, ο οποίος ενώ στέλνει επιστολές σε επιχειρήσεις ως διευθύνων στέλεχος της Eurobank και αργότερα ως υπουργός οικονομίας, αποτρέποντας τους να κάνουν εμβάσματα στο εξωτερικό, ταυτόχρονα βγάζει ένα καράβι λεφτά ο ίδιος επειδή φοβήθηκε "όπως όλοι οι Έλληνες";

Ή έναν πολυμήχανο, γνώστη, οξυδερκή και νάρκισσο αν θέλετε, άνθρωπο ο οποίος δεν βαφτίζει το ψάρι κρέας, αλλά πείθει τους πάντες ότι πραγματικά είναι;

ΥΓ.
Οι απαντήσεις του όσον αφορά τις αναφορές του σε δημοψήφισμα με έπεισαν ΑΠΟΛΥΤΑ!

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

Επιστολή προς στον Αλέξη...

Αγαπητέ Αλέξη,

Μπαίνω αμέσως στο θέμα χωρίς πρόλογο, θέλοντας έτσι να σηματοδοτήσω το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε λεπτό για χάσιμο, συμεριζόμενος όλα όσα κατήγγειλες στην Κ.Ο πρόσφατα για στημένη παγίδα στην νέα κυβέρνηση.

Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα για τη χώρα και τον λαό της, έχει δυο επιλογές.

Η πρώτη είναι να κάνεις μια στροφή 180 μοιρών και να συνεχίσεις την πεπατημένη, πράγμα που μετά και τη σημερινή συνάντηση με τον Στουρνάρα (τον οποίο θα έβαζες στη φυλακή) φαίνεται το πιο πιθανό σενάριο.

Η δεύτερη επιλογή είναι να πάρεις απόφαση να συγκρουστείς με τη Ευρώπη για το χρέος και να βγάλεις την χώρα από ένα νόμισμα το οποίο δεν αντέχει η οικονομία και ο λαός της.

Στην πρώτη περίπτωση θα πρέπει να είσαι έτοιμος να αναλάβεις την ευθύνη για τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα θα πρέπει να είσαι έτοιμος να συγκυβερνήσεις, μαζί με το κομμάτι βουλευτών του κόμματος που θα σε ακολουθήσει, με τις πασοκονεοδημοκρατίες που κατήγγειλες. Αυτό φυσικά θα σου αφαιρέσει κάθε δικαίωμα να τους αποδόσεις τις ποινικές και πολιτικές ευθύνες για τις οποίες μιλούσες προεκλογικά. Αυτός είναι κατά τη γνώμη μου και ο λόγος που ο Σαμαράς είναι γατζωμένος στην καρεκλα του προέδρου της ΝΔ. Περιμένει την αθωωσή του μέσα από μια συγκυβέρνηση μαζί σου, την οποία βλέπει να έρχεται. 

Θα πρέπει επίσης να καταλάβεις ότι αυτή η επιλογή ΔΕΝ θα φέρει κάποια άμεση λύση στα προβλήματα του εξαθλιωμένου λαού ο οποίος θα συνεχίζει να ταλαιπωρείται μη μπορόντας να ανταπεξέλθει στις τεράστιες απαιτήσεις του Ευρώ, ενός σκληρού για την οικονομία και πεθαμένη Ελληνική αγορά νομίσματος. 

Στη δεύτερη περίπτωση η χώρα άμεσα θα μπει σε μια άσχημη περιπέτεια όσον αφορά την οικονομική κατάσταση και εν μέρη την εξωτερική πολιτική της. Λέω εν μέρη γιατί η έξοδος από την ευρωζώνη δεν είναι απαραίτητα έξοδος από την Ευρώπη (βλ. συνθήκη Σένγκεν κλπ.). Όμως, θα σου δοθεί η ευκαιρία να ξεκαθαρίσεις τα πράγματα όσον αφορά την διαφθορά σε όλα της τα επίπεδα. Τόσο σε πολιτικό όσο σε επίπεδο κοινωνίας. Θα μπορέσεις να αποδόσεις τις ευθύνες που αναλογούν σε εκείνους τους πολιτικούς αρχηγούς οι οποίοι εγκλημάτισαν πάνω στον Ελληνικό λαό τα τελευταία σαράντα χρόνια. Επί πλέον θα δώσεις στον λαό ένα νέο όραμα, μια νέα πορεία και θα έχει τον χρόνο να αλλάξει νοοτροπία. Απαραίτητη προϋπόθεση σε αυτή την περίπτωση είναι η εξασφάλιση εναλλακτικής λύσης σε θέματα χρηματοδότησης και στήριξης λοσον αφορά την εξωτερική πολιτική.

Ένα είναι σίγουρο. Κανείς δεν θα σε κατηγορήσει για την καταστροφή που έφερε η πασοκονεοδημοκρατία εδώ και σαράντα χρόνια. Αυτό βέβαια δεν θα ισχύει στην περίπτωση που φέρεις την χρυσή αυγή στα πολιτικά πράγματα του τόπου λόγω απραξίας ή αδιαφορίας. Αυτό το τελευταίο το υπογραμμίζω...λόγω απραξίας ή αδιαφορίας.

Καλή τύχη,

Τάκης Αποστολόπουλος