Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Ο Τσίπρας ανοίγει τις διαδικασίες διαδοχής του Σαμαρά

Όσοι είδαν τη συνέντευξη του Σαμαρά στο μέγκα πριν λίγες μέρες, θα διαπίστωσαν ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο με εμμονές που ζει στον δικό του κόσμο, έχοντας διακόψει συνειδητά κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Μια θλιβερή εικόνα ενός αρχηγού κόμματος που μόνο με τον Μονάρχη της Αγγλίας Κάρολο τον 1ο μπορεί να παρομοιαστεί, ο οποίος ενώ συνελήφθη από τον ρεπουμπλικανικό στρατό και βρέθηκε κατηγορούμενος για τυραννία, αρνείτο απαξιωτικά έως την τελευταία στιγμή του αποκεφαλισμού του να αναγνωρίσει την αρχή που τον δίκαζε. 

Ποιος μπορεί να ξεχάσει άραγε την πανηγυρική έλευσή του Σαμαρά με ύφος νικητή στο Ζάππειο το βράδυ του εκλογικού Βατερλό για την Ν.Δ, όπου συνοδευόμενος από τις ζητωκραυγές των βαλτών κλακαδόρων ανακοίνωνε με ένα φαρδύ χαμόγελο την επιτυχία της απώλειας μόνο δυόμιση εκλογικών μονάδων. Μια συμπεριφορά που έδειχνε έναν άνθρωπο σε κατάσταση μετατραυματικού σοκ και άρνησης.

Την απόφαση του πολιτικού αποκεφαλισμού του Αντώνη Σαμαρά, την εξέδωσε ο ελληνικός λαός στις 25 Ιανουαρίου. Την εκτέλεση αυτής της απόφασης ανέλαβε προσωπικά ο Αλέξης Τσίπρας και θα την πραγματοποιήσει στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου στις 27 Απριλίου.

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα εν ενεργεία πρωθυπουργός αποφασίζει να δώσει ζωντανή συνέντευξη με ερωτήσεις κοινού. Αυτό δείχνει ότι πέρα από εμπιστοσύνη στο ευατό του, έχει κάτι να πει και δεν φοβάται να αντιμετωπίσει τον λαό στα ίσια. Έναν λαό που ο Σαμαράς δεν χάνει την ευκαιρία να απαξιώνει είτε λέγοντας ότι η κυβέρνηση του ικανού σαραντάρη θα είναι μια αριστερή παρένθεση, είτε βάζοντας τον εκπρόσωπο της Κ.Ο γραφικό Άδωνι να λέει στα ΜΜΕ ότι ο λαός έκανε λάθος επιλογή και ότι επέλεξε την αυτοκτονία.

Είναι γεγονός ότι το τελευταίο τρίμηνο έχουν σημειωθεί σημαντικές επιτυχίες για την Ελλάδα σε πολιτικό επίπεδο στην Ευρώπη, οι οποίες θα οδηγήσουν τη χώρα έξω από το τούνελ της αβεβαιότητας που την έθεσαν οι κυβερνήσεις της πασοκονεοδημοκρατίας τα τελευταία πέντε χρόνια. Ο Τσίπρας σίγουρος πλέον για τα φρούτα των κόπων του θα απαριθμήσει αυτές τις επιτυχίες στην εκπομπή του Χατζηνικολάου και θα ανανεώσει την ελπίδα που έδωσε στον ελληνικό λαό.

Ταυτόχρονα θα αποδείξει ότι σαφώς και υπήρχε διαφορετικός δρόμος για τον προκάτοχό του, ο οποίος αφενός δεν έκανε καμία προσπάθεια προς το κοινό καλό και αφετέρου είχε ανοίξει διάλογο συνεργασίας με τους φασίστες της Χ.Α.

Στις 27 Απριλίου ο Τσίπρας θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα στον γονατισμένο Σαμαρά και θα ανοίξει τον δρόμο στους φιλόδοξους δελφίνους να αμφισβητήσουν ανοιχτά πλέον την ηγεσία του. Το αποτέλεσμα της προσδοκώμενης επικοινωνιακής επιτυχίας του Τσίπρα θα είναι το μνημόσυνο του Σαμαρά μιας και η κηδεία του έγινε στις 25 Ιανουαρίου.

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

Οι "άλλοι" άνθρωποι...

Άνθρωποι κυνηγούν και σκοτώνουν με φρικτό τρόπο "άλλους" ανθρώπους,
επειδή δεν έχουν την ίδια θρησκεία με αυτούς,
επειδή δεν έχουν το ίδιο χρώμα με αυτούς,
επειδή τους είναι ακατανόητο να καταλάβουν το διαφορετικό.

Άνθρωποι λένε για "άλλους" ανθρώπους,
ότι είναι λαθραίοι σαν τα παράνομα άψυχα εμπορεύματα,
ότι είναι μετανάστες και όχι κατατρεγμένες ανθρώπινες ψυχές,
ότι πρέπει να βυθίζουμε τα σαπιοκάικα που τους φέρνουν κλειδωμένους στα αμπάρια τους για να μην χαλάνε...την αισθητική μας!

Και οι μόνοι που δεν έχουν φωνή είναι οι "άλλοι" άνθρωποι,
γιατί είναι στον πάτο της θάλασσας,
γιατί τους ξέβρασε το κύμα νεκρούς,
γιατί είναι οι "άλλοι" και όχι...οι "άνθρωποι".

Αυτοί είναι οι άνθρωποι...κι αυτοί "άλλοι".

Οι "άλλοι" είναι άνθρωποι, οι "άνθρωποι" τι είναι;

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Ένας κούκος δεν έφερε ποτέ την άνοιξη

Η χώρα έκανε εκλογές, ο κόσμος εκτονώθηκε, ψήφισε, έδιωξε τους προηγούμενους και έφερε τους επόμενους. Ακολούθησαν μέχρι σήμερα δυόμιση μήνες ελπίδας, θυμικού, πίκρας, καζούρας και ξανά πίκρας. Σήμερα βρισκόμαστε σε ένα σημείο όπου κάποιοι πιστεύουν ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύεται σωστά με τους δανειστές κάποιοι όχι. Η προσωπική μου εκτίμηση προς απογοήτευση κάποιων που εθελοτυφλούν, είναι ότι η πλειοψηφία συνεχίζει να στηρίζει την κυβέρνηση κυρίως λόγω του χαρισματικού πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Όση στήριξη όμως και να παρέχει ένας εξαθλιωμένος λαός σε έναν χαρισματικό ηγέτη, δεν είναι αρκετή για να λύσει τα προβλήματα της χώρας. Δεν είναι  πρώτη φορά που γράφω ότι τα προβλήματα της Ελλάδας δεν είναι χρηματοοικονομικά αλλά βαθιά δομικά και προβλήματα νοοτροπίας του λαού. 

Αυτός ο διχασμός που υπάρχει μέσα στον έλληνα, που συντονισμένος στα ΜΜΕ και τα κοινωνικά δίκτυα που του υπαγορεύουν την άποψή του και τον υποβάλουν σε κοπτοραπτικές μεθόδους αναπαραγωγής άρθρων και αμφιβόλου υπόστασης δήθεν "ειδήσεων", ο οποίος διχασμός από τη μια του υπαγορεύει την πίστη του στο Ευρώ και από την άλλη τον ωθεί σε απαράδεκτα σχόλια και συμπεριφορές απέναντι σε κατατρεγμένους ανθρώπους οι οποίοι βρήκαν προσωρινό καταφύγιο στην Ελλάδα, είναι ένα ψυχοκοινωνικοπολιτικό φαινόμενο παγκόσμιας κλίμακας και πρωτοτυπίας.

Με απλά λόγια ο ίδιος που θέλει τη χώρα του μέρος της Ευρώπης, ο ίδιος εκδηλώνεται με άκρως ρατσιστικό και απάνθρωπο τρόπο απέναντι στους συνανθρώπους του, κάτι που έρχεται σε κάθετη αντίφαση με τα Ευρωπαϊκά ιδεώδη. Σε αυτό το προφίλ προσθέστε και το έντονο Χριστιανικό στοιχείο του μέσου Έλληνα, ο οποίος μέσα σε ένα κλίμα κατάνυξις ευχήθηκε υπέρ του δέοντος στο Facebook για την Ανάσταση του Κυρίου! (Θεός φυλάξει).

Αυτή τη διχασμένη προσωπικότητα συνοδευόμενη από μια επικίνδυνη ημιμάθεια και στην καλύτερη των περιπτώσεων από μια παντελή αμορφωσιά και έλλειψη παιδείας, ποιος καλείται να την διορθώσει σήμερα; Ο Διαμαντόπουλος του ΣΥΡΙΖΑ ή ο Άδωνις της ΝΔ;

Έχει την ωριμότητα ο πολιτικός κόσμος να καταλάβει ότι έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι σε έναν αμόρφωτο λαό ο οποίος οδηγείται σε μελλοντικές πολιτικές επιλογές πολύ πιο ακραίες από τις σημερινές; Υπάρχουν επαρκείς πολιτικές εφεδρείες στην Ελλάδα σήμερα οι οποίες να ενεργοποιηθούν την κατάλληλη στιγμή γα να κάνουν μια νέα αφετηρία ή έχουν εγκαταλείψει όλοι την Ελλάδα για ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό;

Πολύ φοβάμαι ότι το τελευταίο είναι μια πολύ σοβαρή πιθανότητα, πράγμα που σημαίνει ότι οι υφιστάμενες πολιτικές δυνάμεις θα πρέπει πολύ σύντομα να επιδείξουν την ανάλογη ωριμότητα και να συνεργαστούν σε έναν κοινό αγώνα επιβίωσης πλέον για το μέλλον της χώρας και την πορεία του λαού της.

Μια τέτοια συνεργασία δεν μπορεί να γίνει φυσικά με αρχηγό της ΝΔ ή όπως αλλιώς θα λέγεται αύριο, τον κ. Σαμαρά, τον Παπανδρέου ή οποιοδήποτε άλλο όνομα τζάκι που υπερεξάντλησε τα περιθώρια του νεποτισμού. 

Μπορεί στην Ελλάδα οι τέως πρωθυπουργοί να μην πηγαίνουν στη φυλακή αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υπερβαίνουν και τα εσκαμμένα. Ας δείξουν την πολιτική ανδρεία που αξίζει στο ύψος του αξιώματος που τους εμπιστεύθηκε ο λαός και ας αποσυρθούν για το καλό της χώρας στην προνομιακή θέση που τους έχει επιφυλάξει ο ιστορικός του μέλλοντος.

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

Το ψάρι είναι κρέας, δεν το βαφτίσαμε...

Άκουσα πριν λίγο όλη τη συνέντευξη του Γιάνη Βαρουφάκη, μετά το πέρας ενός επιτυχημένου κατά την άποψή μου Eurogroup.

Ως προς το περιεχόμενο των απαντήσεων ήταν καταπληκτικός. Τάπωσε όλους τους επικριτές του οι οποίοι τον σχολίαζαν αρνητικά όλη την εβδομάδα που μας πέρασε, ευχόμενοι να αποτύχει η προσπάθειά του. Την πάτησαν!

Ως προς διάρκεια των απαντήσεων, θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να κάνει ασκήσεις συνοπτικότητας γιατί έχει το σύνδρομο του καθηγητή πανεπιστημίου το οποίο, όσο καλοπροαίρετο κι αν είναι, θα τον βάλει σε περιπέτειες. Όσο πιο λίγα λέει κάποιος τόσο περιορίζει το ρίσκο να εκτεθεί.

Εκεί που στέκομαι περισσότερο σε αυτά που απάντησε είναι δυο σημεία. Το πρώτο είναι ότι επέμεινε επιδεικτικά στην προτεραιότητα της κυβέρνησης για μέτρα ανατροπής της "ανθρωπιστικής κρίσης" της χώρας, πράγμα που σημαίνει ότι στις συζητήσεις που είχε σήμερα με Ντράγκη, Σόιμπλε, Τόμσεν και Μοσκοβισί, πήρε πράσινο φως.

Το δεύτερο, που για εμένα είναι σημαντικότερο είναι η επιμονή του να επισημαίνει σε κάθε τόνο, ότι οι συζητήσεις με την τρόικα η οποία με αποικιοκρατικό ύφος έμπαινε στα υπουργεία και πλάκωνε στις σβερκάδες τους εκλεγμένους από τον Ελληνικό λαό υπουργούς αλλά και τους δοτούς (βλ. Χαρδουβελόμουνι), έχει πεθάνει.

Τώρα πλέον τα όργανα των υπουργών της Ελληνικής κυβέρνησης θα συνομιλούν με την νέα τρόικα η οποία θα ονομάζεται "θεσμοί"! 

Αν λοιπόν εσείς της πασοκονεοδημοκρατίας του λαίμαργου για εξουσία Βενιζέλου και του ω σαν βγαλμένο από ταινία του Ξανθόπουλου, Σαμαρά, ο οποίος είδε κι απόειδε και άρχισε να επαινεί τον εαυτό του για το έργο του αφού κανένας άλλος δεν πήρε αυτή την προτοβουλία, έχετε μείνει με ανοιχτό το στόμα από την "δημιουργική ασάφεια" του Γιάνη, έχω να σας πω ένα πράγμα...περαστικά σας!

Ήταν τόσο εύκολο να χρησιμοποιήσετε την φαντασία σας για να περάσετε σε έναν λαό που διαλύσατε οικονομικά και κοινωνικά, το έργο σας σαν σωτηρία! Εσείς όμως διαλέξατε να βγάλετε τον Άδωνι Γεωργιάδη στα κανάλια κάθε μέρα να τρίβει στη μούρη του εξαθλιωμένου λαού το μνημόνιο προκαλώντας το κοινό αίσθημά του, τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, ο οποίος επαγγέλλεται γιος του μπαμπά του να του λέει ότι "όποιος δεν μπορεί να πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ ας πουλήσει το σπίτι του" και τη Βούλτεψη να τον απειλεί ότι αν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ την επομένη δεν θα υπάρχει ούτε κωλόχαρτο! 

Όλοι εσείς που επικρίνετε τον Βαρουφάκη για τις παπαρολογίες του, τις οποίες παρεμπιπτόντως δέχεται και υιοθετεί το Eurogroup, αναλογιστείτε ποιόν προτιμάτε να διαπραγματεύεται για λογαριασμό της Ελλάδας; έναν υπουργό φοβικό, δειλό και κοινώς μουνί της λάσπης σαν τον κάθε Χαρδούβελη, ο οποίος ενώ στέλνει επιστολές σε επιχειρήσεις ως διευθύνων στέλεχος της Eurobank και αργότερα ως υπουργός οικονομίας, αποτρέποντας τους να κάνουν εμβάσματα στο εξωτερικό, ταυτόχρονα βγάζει ένα καράβι λεφτά ο ίδιος επειδή φοβήθηκε "όπως όλοι οι Έλληνες";

Ή έναν πολυμήχανο, γνώστη, οξυδερκή και νάρκισσο αν θέλετε, άνθρωπο ο οποίος δεν βαφτίζει το ψάρι κρέας, αλλά πείθει τους πάντες ότι πραγματικά είναι;

ΥΓ.
Οι απαντήσεις του όσον αφορά τις αναφορές του σε δημοψήφισμα με έπεισαν ΑΠΟΛΥΤΑ!

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

Επιστολή προς στον Αλέξη...

Αγαπητέ Αλέξη,

Μπαίνω αμέσως στο θέμα χωρίς πρόλογο, θέλοντας έτσι να σηματοδοτήσω το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε λεπτό για χάσιμο, συμεριζόμενος όλα όσα κατήγγειλες στην Κ.Ο πρόσφατα για στημένη παγίδα στην νέα κυβέρνηση.

Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα για τη χώρα και τον λαό της, έχει δυο επιλογές.

Η πρώτη είναι να κάνεις μια στροφή 180 μοιρών και να συνεχίσεις την πεπατημένη, πράγμα που μετά και τη σημερινή συνάντηση με τον Στουρνάρα (τον οποίο θα έβαζες στη φυλακή) φαίνεται το πιο πιθανό σενάριο.

Η δεύτερη επιλογή είναι να πάρεις απόφαση να συγκρουστείς με τη Ευρώπη για το χρέος και να βγάλεις την χώρα από ένα νόμισμα το οποίο δεν αντέχει η οικονομία και ο λαός της.

Στην πρώτη περίπτωση θα πρέπει να είσαι έτοιμος να αναλάβεις την ευθύνη για τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα θα πρέπει να είσαι έτοιμος να συγκυβερνήσεις, μαζί με το κομμάτι βουλευτών του κόμματος που θα σε ακολουθήσει, με τις πασοκονεοδημοκρατίες που κατήγγειλες. Αυτό φυσικά θα σου αφαιρέσει κάθε δικαίωμα να τους αποδόσεις τις ποινικές και πολιτικές ευθύνες για τις οποίες μιλούσες προεκλογικά. Αυτός είναι κατά τη γνώμη μου και ο λόγος που ο Σαμαράς είναι γατζωμένος στην καρεκλα του προέδρου της ΝΔ. Περιμένει την αθωωσή του μέσα από μια συγκυβέρνηση μαζί σου, την οποία βλέπει να έρχεται. 

Θα πρέπει επίσης να καταλάβεις ότι αυτή η επιλογή ΔΕΝ θα φέρει κάποια άμεση λύση στα προβλήματα του εξαθλιωμένου λαού ο οποίος θα συνεχίζει να ταλαιπωρείται μη μπορόντας να ανταπεξέλθει στις τεράστιες απαιτήσεις του Ευρώ, ενός σκληρού για την οικονομία και πεθαμένη Ελληνική αγορά νομίσματος. 

Στη δεύτερη περίπτωση η χώρα άμεσα θα μπει σε μια άσχημη περιπέτεια όσον αφορά την οικονομική κατάσταση και εν μέρη την εξωτερική πολιτική της. Λέω εν μέρη γιατί η έξοδος από την ευρωζώνη δεν είναι απαραίτητα έξοδος από την Ευρώπη (βλ. συνθήκη Σένγκεν κλπ.). Όμως, θα σου δοθεί η ευκαιρία να ξεκαθαρίσεις τα πράγματα όσον αφορά την διαφθορά σε όλα της τα επίπεδα. Τόσο σε πολιτικό όσο σε επίπεδο κοινωνίας. Θα μπορέσεις να αποδόσεις τις ευθύνες που αναλογούν σε εκείνους τους πολιτικούς αρχηγούς οι οποίοι εγκλημάτισαν πάνω στον Ελληνικό λαό τα τελευταία σαράντα χρόνια. Επί πλέον θα δώσεις στον λαό ένα νέο όραμα, μια νέα πορεία και θα έχει τον χρόνο να αλλάξει νοοτροπία. Απαραίτητη προϋπόθεση σε αυτή την περίπτωση είναι η εξασφάλιση εναλλακτικής λύσης σε θέματα χρηματοδότησης και στήριξης λοσον αφορά την εξωτερική πολιτική.

Ένα είναι σίγουρο. Κανείς δεν θα σε κατηγορήσει για την καταστροφή που έφερε η πασοκονεοδημοκρατία εδώ και σαράντα χρόνια. Αυτό βέβαια δεν θα ισχύει στην περίπτωση που φέρεις την χρυσή αυγή στα πολιτικά πράγματα του τόπου λόγω απραξίας ή αδιαφορίας. Αυτό το τελευταίο το υπογραμμίζω...λόγω απραξίας ή αδιαφορίας.

Καλή τύχη,

Τάκης Αποστολόπουλος

Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2015

Για να ξεσηκωθούν οι πολλοί πρέπει να το θέλουν λίγοι και γενναίοι!

Πρόσφατες συζητήσεις που είχα με φίλους οι οποίοι βλέπουν με επιφυλακτικότητα τις κινήσεις της κυβέρνησης Τσίπρα με οδήγησαν τώρα, λίγες ώρες πριν τη συνάντηση Βαρουφάκη Σόιμπλε, να γράψω δυο τρεις σκέψεις και να τοποθετηθώ όσον αφορά τα γεγονότα.

Γεγονότα...μια λέξη που μέσα στη δίνη του Ίντερνετ και της παπαρολογίας έχει χάσει την έννοιά της! Ανυπόγραφα άρθρα τα οποία δίνουν ερμηνείες για τα τεκταινόμενα οι οποίες αποδίδονται άλλες φορές μέσα στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, άλλες φορές με το ρατσιστικό επικάλυμμα που υιοθετεί ο καθένας τους χωρίς να γνωρίζουν γιατί (π.χ. φταίνε οι Εβραίοι, φταίνε οι μασόνοι, φταίνε οι εβραιομασόνοι κλπ) και άλλες φορές με επιχειρήματα τύπου Ραχήλ Μακρή..."θα τυπώσουμε καμιά 1οοστη εκατομμύρια Ευρώ".

Μέσα στην προεκλογική τρομοκρατία της κυβέρνησης και των ΜΜΕ, η δική μου αγωνία για την επόμενη ημέρα μετά τις εκλογές ήταν να βρει τους Έλληνες ενωμένους σε έναν κοινό αγώνα. Τον αγώνα της ελληνικής ανάτασης μέσα από το δικό μας σχέδιο διάσωσης. 

Αυτό που με περίμενε ομολογώ ότι δεν μπορούσα να το είχα προβλέψει. Οι μεν πασοκονεοδημοκράτες ξεσπούν σε ένα παραλήρημα πίκρας και μιζέριας και στην καλύτερη των περιπτώσεων μεταφράζουν τις καθημερινές επιτυχίες της κυβέρνησης του σαραντάρη που γύρισε τα πάνω κάτω μέσα σε μια μόνο εβδομάδα, σε κωλοτούμπες για να μπορούν να κοιμούνται ήσυχα το βράδυ και στην χειρότερη προμηνύοντας κακές εξελίξεις στο Facebook για τον ίδιο λόγο! Οι δε νικητές ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ χωρίζονατι σε δυο κατηγορίες. Οι πρώτοι, που είναι και η πλειοψηφία, έχουν αποκτήσει μια ελπίδα από το πουθενά! Ανάσαναν και δεν ξέρουν το γιατί! Γέλασε το χειλάκι τους! Είναι οι ταλαίπωροι που έχασαν τα πάντα μέσα σε αυτή την κρίση. Οι δεύτεροι είναι η μειοψηφία. Είναι αυτοί που νομίζουν ότι βρήκαν καταφύγιο στον ΣΥΡΙΖΑ και ευελπιστούν να επιστρέψουν στα παλιά! Στη λούφα του δημοσίου, στην φοροδιαφυγή, στις λαμογιές κλπ. 

Με λίγα λόγια όλοι βρίσκονται μέσα στη δική τους νιρβάνα! 

Την ίδια στιγμή ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης έχουν ξεκινήσει την πολιτική διαπραγμάτευση από την πρώτη κι ολας μέρα. Έχουν αναπτύξει πρωτοβουλίες και έχουν συναντήσει κορυφαία στελέχη εντός της ευρωπαϊκής ένωσης τα οποία τους έχουν δεχθεί με μια αμήχανη επιφυλακτικότητα από το "μόλις σκότωσες την Τρόικα"..."που είναι η πόρτα να φύγω" του Ντάισελμπλουμ, έως το χέρι χέρι με τον Γιούνκερ! Ταυτόχρονα οι Γερμανοί που προσπαθούν να κρατήσουν τον σκληρό τους προφίλ με υπονοούμενα, μηνύματα μέσω ΜΜΕ αλλά και απειλές τις τελευταίες ώρες (δήλωση Σουλτς ότι απειλειται η χώρα με χρεοκοπία), αλλά και οι ίδιοι γνωρίζουν ότι έρχεται η σειρά τους! Εξ άλλου ο βρεγμένος το νερό δεν το φοβάται!

Αγαπητοί φίλοι θα πω για ακόμη μια φορά αυτό που λέω εδώ και αρκετό καιρό ευθυγραμμισμένος με την άποψη του Βαρουφάκη. Το χρέος δεν είναι βιώσιμο ούτε θα γίνει βιώσιμο ακολουθώντας ένα σχέδιο το οποίο δεν βασίζεται στην δικαιοσύνη και τη λογική. Αυτό θα προσπαθήσει να καταφέρει αυτή η κυβέρνηση. Σε αυτή την προσπάθεια θα έπρεπε να συνταχθούν από πίσω όλοι οι Έλληνες. Το αποτέλεσμα της αυτή τη στιγμή δεν έχει καμία σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ένας σαραντάρης με την γενναία τρέλα της ηλικίας του, την δύναμη που του δίνει ο λαός και την εθνική του υπερηφάνεια αποφάσισε να πατήσει κάτω πόδι και να πει "Ως εδώ!" και να το πάει μέχρι τέλους!

Αν το αποτέλεσμα θα είναι επι πλέον κούρεμα, επιμήκυνση αποπληρωμής, έκδοση ευρωομολόγων ή οτιδήποτε άλλο, δεν χάθηκε ο κόσμος. Αυτό που δίνει κουράγιο στον κόσμο που ανάσανε αέρα ελευθερίας από την περασμένη Κυριακή, είναι η αίσθηση ότι αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός του μάχεται για το δίκιο του και όχι για το δίκιο των τραπεζών! Όχι για το δίκιο των πλουσίων φίλων της προηγούμενης κυβέρνησης και του ίδιου του Σαμαρά, του οποίου το όνομα βλέπουμε να παρελάζει στις λίστες των φοροφυγάδων! 

Αυτό είναι και το χτικιό που θα στοιχειώνει τον Σαμαρά και όλους τους βουλευτές του ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ! Ότι θα μείνουν στην ιστορία ως οι άνθρωποι του ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ οι οποίοι κλώτσισαν την ευκαιρία να γίνουν οι πραγματικοί σωτήρες του λαού! Αυτός είναι και ο λόγος που ο πρώην πρωθυπουργός έχει κλειστεί στο στενό του περιβάλλον ταμπουρωμένος και λουσμένος στον κρύο ιδρώτα του προδότη ο οποίος εύχεται να αποτύχουν οι προσπάθειες του Τσίπρα για να βγει από πάνω! Από πάνω από την ίδια του την πατρίδα!

Βασικό συστατικό σε μια διαπραγμάτευση είναι το γνωστό σε όλους μας "πάρε...δώσε". Κάτι θα δώσεις και κάτι θα πάρεις σαν αντάλλαγμα. Το να δίνεις μόνο δεν λέγεται διαπραγμάτευση, λέγεται νταβατζιλίκι.

Αυτά που προσδοκώ εγώ δεν είναι πολλά. Μια λογική συνεννόηση μεταξύ φίλων για τις υποχρεώσεις που έχουμε απέναντι τους παίρνοντας υπόψη όλες τις παραμέτρους (βλ. κατοχικό δάνειο, μίζες Siemens, μίζες από τα εξοπλιστικά, μίζες του ΟΤΕ κλπ). Προσδοκώ όμως και κάπου αλλού. Να κάνει ο Τσίπρας τις δεσμεύσεις του πραγματικότητα όσον αφορά την καταπολέμηση της διαφθοράς, τον εξορθολογισμό του δημοσίου, την αποκατάσταση της αξιοκρατίας, την καταπολέμηση της διαφθοράς και την απόδοση δικαιοσύνης.

Όταν θα μπορέσει να φτιάξει μια κοινωνία βασισμένη στην Ελευθερία, την Ισότητα και την Αδελφότητα, τότε θα μπορούμε πλέον να μιλάμε για μια πραγματική ριζοσπαστική πρόοδο. Έως τότε υπομονή και επιμονή από όλους μας ξεκινώντας την επανάσταση μέσα μας.

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

"Κοπρόσκυλα και σάπιοι ψηφοφόροι"

Προσπαθώ να αποφύγω να εκφράσω πολιτική άποψη για αυτά που συμβαίνουν και πρόκειται να συμβούν τις επόμενες εβδομάδες και μήνες στην Ελλάδα αλλά τελικά είναι μάταιο. Άκουσα την συνέντευξη του Παντελή Οικονόμου, πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και τέως Υφυπουργό οικονομίας επί ΓΑΠ, ο οποίος καλεί σε συνάθροιση των πολιτικών δυνάμεων γενικώς και αορίστως σε έναν νέο πολιτικό χώρο-κόμμα δεν κατάλαβα ακριβώς- και πήρα το ερέθισμα να κάτσω να γράψω μερικές σκέψεις.

Την Παρασκευή που μας πέρασε η εταιρία στην οποία εργάζομαι έκανε τον ετήσιο απολογισμό της. Κατά την διάρκεια της συνάντησης ο πρόεδρος της εταιρίας μας ευχαρίστησε όλους για τις ανώνυμες προτάσεις που του κάναμε και υποσχέθηκε σε όλους ότι θα κάνει ότι μπορεί για να ικανοποιήσει τα αιτήματά μας έτσι ώστε το εργασιακό περιβάλλον να γίνει πιο δημιουργικό. Κατόπιν μας ανακοίνωσε ότι η εταιρία θα έχει ανάπτυξη 23% μέσα στο 2015 και μας ευχαρίστησε και πάλι για αυτό το επίτευγμα. Ακολούθησαν πίτσες και πάρτι.

Κοιτώντας γύρω μου έβλεπα ότι σε μια επιτυχημένη εταιρία της οποίας ο δημιουργός προήρχετω από την Ιρλανδική επαρχία, οι συνεργάτες μου προέρχονταν από την Πορτογαλία, την Ουκρανία, την Λιθουανία, εγώ από την Ελλάδα και πάει λέγοντας. Αυτομάτως αναρωτήθηκα αν η εταιρία θα είχε την ίδια επιτυχία αν όλοι εμείς δεν ήμασταν αποτέλεσμα αξιοκρατικής διαδικασίας αλλά διορισμένοι συγγενείς και φίλοι του ιδιοκτήτη και των λοιπών μελών του συμβουλίου διοίκησης της εταιρίας.

Η απάντηση νομίζω είναι προφανής.

Έρχεται σήμερα λοιπόν μια κυβέρνηση η οποία είναι το συνονθύλευμα και το αποτέλεσμα της χειρότερης μεταπολεμικής πολιτικής περιόδου και βρίζει με μένος απαράμιλλο την βάση των πρώην ψηφοφόρων της επειδή στράφηκαν προς τον ΣΥΡΙΖΑ, τους Καμένους και τα ΠΟΤΑΜΙΑ! Ακούω σχεδόν καθημερινά τον κατευθυνόμενο Πάγκαλο στα ΜΜΕ να αποκαλεί τους δημόσιους υπάλληλους που διόρισε το ΠΑΣΟΚ που ο ίδιος υπηρέτησε κοπρόσκυλα και να λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απαρτίζεται σήμερα από ότι πιο σάπιο υπήρχε στο ΠΑΣΟΚ. Υπερασπίζεται μάλιστα αυτή του την άποψη λέγοντας ότι επειδή συμμετείχε ενεργά στο οργανωτικό του ΠΑΣΟΚ κατά τη δεκαετία του 80, τους γνωρίζει προσωπικά.

Και δεν βρίσκεται ένας δημοσιογράφος να του πει "και καλά κύριε Πάγκαλε, αφού γνωρίζατε την ποιότητα των ψηφοφόρων σας από τότε, γιατί δεν αποχωρούσατε διαμαρτυρόμενος τόσα χρόνια; Γιατί διορίζατε αυτά τα κοπρόσκυλα όπως λέτε;"

Αυτή η κυβέρνηση είχε μια ευκαιρία να σώσει τη χώρα αλλά τελικά αποδείχτηκε πολύ κατώτερη των προσδοκιών και των περιστάσεων. Είναι μια κυβέρνηση η οποία το μόνο που ανέδειξε πολιτικά, ήταν ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Βορίδης, ο Κασσής, ο Γιακουμάτος και ο Ντινόπουλος. Είναι μια κυβέρνηση η οποία εξαθλίωσε τον ελληνικό λαό κόβοντας μισθούς και συντάξεις, αυξάνοντας την ανεργία, διώχνοντας τα νέα παιδιά-μυαλά στο εξωτερικό και παράλληλα δεν έκανε τίποτα απολύτως με τις διάφορες λίστες των φοροφυγάδων καθώς επίσης δεν έκανε την παραμικρή μεταρρύθμιση.

Στο και 5 λοιπόν μπαίνει πάλι δίλημμα σε έναν αγράμματο και απαίδευτο λαό..."εμείς ή αυτοί;" Αυτό είναι το ζητούμενο; Έχει μελετήσει κανείς σοβαρά τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων για να καταλάβει σε τι αδιέξοδο βρίσκεται ο Έλληνας; για να καταλάβει σε τι αλαλούμ βρίσκεται το μυαλό του; 

Από την αρχή της κρίσης το λέω ότι το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι οικονομικό αλλά κοινωνικο-πολιτικό και κυρίως πρόβλημα παιδείας. Για να ξεφύγουμε από αυτό το αδιέξοδο της ταυτότητάς μας πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας και την πραγματικότητα με ειλικρίνεια. Πρέπει να καταλάβουμε από μόνοι μας, που προσδιοριζόμαστε τόσο εντός Ελλάδας όσο και σε ευρωπαϊκό-παγκόσμιο επίπεδο. Αν μας αντιμετώπιζαν με ειλικρίνεια οι πολιτικοί μας θα μας είχαν βγάλει αυτοί από το αδιέξοδο εδώ και καιρό αλλά δυστυχώς αυτοί θεωρούν ότι δεν είμαστε ικανοί να διαχειριστούμε την αλήθεια.

Εδώ που έφτασαν τα πράγματα λοιπόν, χωρίς να έχει σημειωθεί η παραμικρή πρόοδος σε κανένα επίπεδο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής στην Ελλάδα και με δεδομένο ότι η πολιτική ηγεσία εξακολουθεί να περιπαίζει τον ελληνάκο (βλέπε Γιακουμάτος, Ντινόπουλος κλπ) υπάρχουν δυο επιλογές. Ή θα συνεργαστούν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ με γνώμονα την ειλικρίνεια και τη δικαιοσύνη, ή θα κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους καμένους εντός και εκτός κόμματός του.

Προσωπικά δεν έχω διατηρώ καμία αισιοδοξία για το εγγύς μέλλον και είμαι έτοιμος για οποιαδήποτε έκπληξη προκύψει.

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Ή θα συννενοηθούμε ή θα χαθούμε σαν σκόνη στον άνεμο

Όποιος δεν έχει καταλάβει πλέον ότι θα πρέπει να βλέπει τις πολιτικές εξελίξεις της Ελλάδας ως μια διαρκώς κινούμενη άμμο και ως τέτοια θα πρέπει να είναι και οι δικές του τοποθετήσεις ως προς αυτές, είναι βαθιά γελασμένος. Είτε είναι πολιτικός οποιουδήποτε χώρου είτε είναι ένας απλός πολίτης.

Πολλοί από εμάς που εκτίθενται με την άποψή τους δημοσίως, είτε το κοινό μας είναι μια χούφτα άνθρωποι - πράγμα που κατά την άποψή μου αποδεικνύει και την ποιότητα των αναγνωστών μας - είτε είναι πολύ περισσότεροι, πολλές φορές έχουμε λιδορηθεί για τις απόψεις μας και τις προβλέψεις μας. Αυτό συμβαίνει για δυο λόγους. Πρώτον επειδή κάποιοι από αυτούς που μας κρίνουν προτιμούν να βλέπουν την εικόνα που περιγράφουμε μέσα από μια μικρή χαραμάδα αγνοώντας την μεγαλύτερη εικόνα και δεύετρον επειδή τοποθετούν τις προβλέψεις μας σε λάθος χρόνο.

Προσωπικά, επειδή θέλω να είμαι συνεπής στις θέσεις μου, βλέποντας το μνημόνιο από τη θετική του σκοπιά από την αρχή του, το είδα σαν μια ευκαιρία. Δυστυχώς το γεγονός ότι άλλοι και όχι εμείς, έβαλαν την ατζέντα στη χώρα μας για αυτά που πρέπει να διορθωθούν για το καλύτερο μέλλον όλων μας, με έκαναν έναν από τους μεγαλύτερους πολέμιους του με κατάληξη την συνειδητή φυγή μου από τη χώρα μου.

Σήμερα, μετά από τέσσερα χρόνια κοινωνικών αδικιών, άναρθρων κραυγών, ανόητων πολιτικών επιλογών και αδυναμίας μιας ικανής και πάνω από όλα, πειστικής αντιπολιτευτικής πρότασης, διακρίνω όλο και περισσότερο την μεγάλη ανάγκη εθνικής συνεννόησης όσο το δυνατόν μεγαλύτερου αριθμού κομμάτων, με στόχο πρώτον την εξομάλυνση των εθνικοκοινωνικών διαφορών οι οποίες έχουν πάρει τη μορφή ενός άτυπου εμφυλίου πολέμου, χειρότερου του κλίματος των εκλογών του 1989 (θυμίζω το διχαστικό σύνθημα της εποχής "αέρα αέρα να φύγει η χολέρα") και δεύτερον την κατάρτιση, επί τέλους, ενός ρεαλιστικού εθνικού σχεδίου ανάπτυξης made in Greece.

Αντί αυτού παρακολουθούμε μια δεξιά κυβέρνηση με έναν διχαστικό πρωθυπουργό και μια αντιπολίτευση η οποία τραβάει τα άκρα, σαν αντίδραση στην αντιλαϊκή και διχαστική πολιτική που εφαρμόζεται. Επί πλέον παρακολουθούμε την κυβέρνηση να παίρνει πίσω τα όσα υποστήριζε εδώ και δυο χρόνια περί μονόδρομου της μνημονιακής πολιτικής, απόδειξη του οποίου είναι η αντικατάσταση των δυο μνημονιακότερων υπουργών κατά τον πρόσφατο ανασχηματισμό, του Άδωνι και του Χατζηδάκη.

Από όλο αυτό το καραγκιοζιλίκι, πολιτικά επωφελείται πρωτίστως η ΧΑ, πράγμα που είχα προβλέψει και είχα κρούσει τον κώδωνα κινδύνου στον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δρίτσα πολύ πριν καταφέρει να εκλεγεί στη βουλή το φασιστικό κόμμα. Ο Δρίστας τότε μου είχε πει ότι αυτά θα έπρεπε να συζητάμε και ότι φεύγει από το Άργος με τον δικό μου προβληματισμό. Θα προτιμούσα να μην μου έχει εκφράσει τον θαυμασμό του και να είχε κάνει κάτι άμεσα για αυτόν πριν καταλήξουν 600.000 νεοδημοκράτες σε αυτό το έκτρωμα. Δευτερευόντως θα επωφεληθεί το ΚΚΕ του οποίου τα ποσοστά αναμένω να έχουν σημαντική άνοδο στις επόμενες εθνικές εκλογές και αυτό επειδή είναι ένα συνεπές ως προς τις απόψεις του κόμμα που δεν εκλιπαρεί για ψήφους και δεν τάζει λαγούς με πετραχήλια.

Συμπερασματικά έχω να πω ότι η ζωή για τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο, στον οποίο έχω την τύχη να ζω και να μεγαλώνω το παιδί μου, συνεχίζεται είτε οι Έλληνες καταλάβουν τι πρέπει να κάνουν για το καλό τους είτε όχι. Είτε επιμένουν να αυτοπροσδιορίζονται σε πολιτικούς και κομματικούς χώρους είτε όχι, είτε θεωρούν ότι οι άλλοι μισοί Έλληνες έχουν άδικο είτε όχι, ο υπόλοιπος δυτικός κόσμος δεν δίνει δεκάρα τσακιστή. Στο χέρι μας είναι σαν λαός να κάνουμε την υπέρβαση. Ο πρώτος λόγος βρίσκεται στους πολιτικούς αρχηγούς και κυρίως στον πρωθυπουργό ο οποίος οφείλει να ενώνει και όχι να διχάζει με την συμπεριφορά του και τις πράξεις του.

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Η στιγμή της κρίσης

Είναι η στιγμή που μετράς τους φίλους σου στα δάχτυλα του ενός χεριού,
η στιγμή που τα πάντα γύρω σου καταρρέουν και ο κόσμος σφυράει αδιάφορα,
η στιγμή που το δίκαιο έχει χαθεί και μαζί του κάθε έννοια ελπίδας.

Είναι η στιγμή που το χθες μοιάζει να είναι δημιούργημα της φαντασίας σου,
η στιγμή που το αύριο φαντάζει μια φυλακή αναίτιων ενοχών,
η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι αυτοί που σε σώζουν είναι αυτοί που σε καταδίκασαν.

Είναι η στιγμή που όσα έκανες για το καλό, επειδή έτσι έμαθες, δεν εκτιμώνται,
η στιγμή που πληρώνεις επειδή πήγες κόντρα στο κατεστημένο,
η στιγμή που αντί να επιβραβευθείς ως τίμιος, επιβραβεύεσαι ως βλάκας.

Είναι η στιγμή της κρίσης που καλείσαι να πάρεις θέση,
η στιγμή που θα σε σπάσει ή θα σε κάνει πιο πεισματάρη,
η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι η αξία σου είναι πολύ μεγάλη.

Εκείνη τη στιγμή είναι που φωνάζεις από τα βάθη της ψυχής σου...ΕΛΛΑΔΑ ΑΕΙ ΓΑΜΗΣΟΥ! 

Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Η Μαργαρίτα Καραμολέγκου εκτός εκλογικού "πακέτου"

Κακά τα ψέματα φίλοι μου, η ποιότητα και σε αυτές τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, βρίσκεται στις μειοψηφίες. Δείτε τους υποψήφιους δημάρχους και τους συνδυασμούς τους και θα καταλάβετε τι εννοώ. Θα καταλάβετε όμως ακόμη περισσότερο την ποιότητα των ψηφοφόρων αν δείτε τις δημοσκοπήσεις. Μόνο 4% δίνουν στη φίλη μου την Μαργαρίτα Καραμολέγκου!

Η Μαργαρίτα είναι ένας αξιόλογος νέος άνθρωπος με κοινωνικές ευαισθησίες, θετική ενέργεια και αγνές προθέσεις για τον τόπο της. Έχει μια ξεχωριστή παιδεία και μόρφωση και είναι άνθρωπος της τέχνης. Παρόλα αυτά ο συνδυασμός της δεν ανήκει σε κάποιο πολιτικό μαντρί, ως είθισται, ούτε είναι ο άνθρωπος που θα κλείσει το μάτι σε λαμόγια για μετεκλογικές λοβιτούρες. Αποτέλεσμα...4% από τους δημότες στην πρόσφατη δημοσκόπηση. 

Για τους υπόλοιπους υποψηφίους της Αργοναυπλίας δεν θα μιλήσω συγκεκριμένα γιατί είναι όλοι για εμετό. Θα προσπαθήσω όμως να περιγράψω με τον δικό μου τρόπο το εκλογικό "πακέτο", έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι.

Ας ξεκινήσω από τους υποψήφιους δημάρχους. Οι περισσότεροι είναι χαμηλού μορφωτικού επιπέδου, με κύρια προσόντα την αυτοπροβολή τους στα τοπικά ΜΜΕ. Συνήθως θα τους ακούσεις να πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες με ύφος βλαχοδήμαρχου και γύφτικου σκεπαρνιού.

Δίπλα και από πίσω τους θα δεις στριμωγμένους τους αντιδημάρχους και όσους δημοτικούς συμβούλους μπορούν να χωρέσουν σε ένα τηλεοπτικό πλάνο. Είναι και αυτοί αμόρφωτοι στην πλειοψηφία τους, νεο-αστοί τέως αγρότες που νοιώθουν άβολα μέσα στο κοστούμι τους γιατί δεν είχαν συνηθίσει να το φορούν παρά μόνο στην Ανάσταση.

Ακολουθούν οι ανθυποψήφιοι των ψηφοδελτίων, που καλά μαντέψατε, είναι επίσης αμόρφωτοι, άεργοι και ασήμαντοι άνθρωποι. Κάτι σαν παράσιτα δηλαδή. Τα ονόματά τους έχουν λίγη σημασία αλλά μεταφορικά θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι ο Σέρδελης, ο Μέρδελης, η κουτσή Μαρία, ο Γκιόνης από την πέρα χώρα και πάει λέγοντας. 

Και τέλος θα αναφέρω ένα από τα κυριότερα συστατικά του εκλογικού πακέτου που δεν είναι άλλο από τα τοπικά ΜΜΕ και τους δήθεν δημοσιογράφους. Επίσης αμόρφωτοι άνθρωποι, κοινώς πατσαβούρες, που προωθούν τον εαυτό τους ως γνώστες των πάντων. Συνήθως απένταροι, τριγυρνάνε γύρω γύρω από τους "άρχοντες" της πόλης για να γλείψουν κανένα κόκαλο. Έχουν κωλοφυλλάδες και blog, στα οποία παρουσιάζουν με τρόπο μοναδικό την προσχώρηση του κάθε λινάτσα άγνωστου ανθηποψήφιου στον συνδυασμό του εκάστοτε συνδυασμού σαν να παρουσίαζαν το γεγονός της χρονιάς. Άλλοι έχουν τηλεοπτικά κανάλια που παρουσιάζουν δήθεν συνεντεύξεις υποψηφίων δημάρχων, κατά τις οποίες πρέπει να είσαι παντελώς ηλίθιος για να μην καταλάβεις ότι έχει πέσει το ανάλογο λάδωμα.

Αυτό είναι το εκλογικό πακέτο της επιτυχίας. Αυτό θέλει ο μέσος βλάχος Αργό-Ναυπλιώτης που βρωμάει το χνώτο του σκόρδο και τα πόδια του ποδαρίλα μέσα από τα πανάκριβα DSQUARE παπούτσια του. Κατά τη γνώμη μου αυτό το πακέτο του αξίζει και σαφώς αυτό το πακέτο παίρνει στο τέλος.

Αν θες λοιπόν να κάνεις το τεστ και να δεις ποια είναι η ποιότητά σου σαν ψηφοφόρος, διάλεξε να προσδιοριστείς μέσα στην μειοψηφία. Διάλεξε να ψηφίσεις τη Μαργαρίτα στο Ναύπλιο. Αν πάλι είσαι Αργείος...φρόντισε να λείπεις από το Άργος την Κυριακή των εκλογών.